وقتی خط، لباس می‌شود

خوشنویسی ایرانی، پیش از آنکه هنری تزئینی باشد، تمرینی است برای رسیدن به رهایی. در واله، ما این تمرین را از کاغذ به پارچه آورده‌ایم.

از قلم تا تن

هر خط، مکث و حرکتی دارد؛ درست مثل بدن که در حرکت است. وقتی خطی روی پارچه می‌نشیند، دیگر فقط یک نقش نیست، بخشی از روایت تن می‌شود.

خطی که روی پارچه ادامه پیدا می‌کند؛ روایتی از حرکت، مکث و رهایی.

در این یادداشت از رابطه‌ی میان ریتم دست‌نویس و ریزش پارچه گفته‌ایم.